ÖFKEMİZ

Çok büyük düşmandir öfkemiz bizim.

Onu yenemedik,bir türlü gitti.

Hep zarara soktu ömür boyunca,

Birakmak istedik o bizi itti.

Öfkelenip hep zarara ugradık.

Nice kişilerle,klavga eyledik.

O geçince hep hatayi anladık.

En büyük düşmandır,öfkemiz bizim.

Bazan dostlarinla küs eder seni,

Bazan ateş bazan buz eder seni.

Sabrini bitirir hep iter seni

En büyük düşmandir öfkemiz bizim.

Bazan katıl eder,sokar zındana.

En büyük zararlar ondan insana.

Gel sabıri kalkan eyle sen ona.

En büyük düşmanın öfkendir senin.

Bazan laf attırır ana,babana.

Sende düşünmeden uyarsin ona.

Odur bizi yakin eden  şeytana.

Bil büyük düşmanin,öfkendir senin.

Çfke bizi hep kötüye yöneltti.

Bazi anlar geldi,çevreden etti.

Öogu kez de bizi günahkar etti.

En büyük düşmandir öfkemiz bizim,

Neden hep kızdırır girer kafana.

Çünkü şeytanıdir,bir anla sana.

Sabirli ol sakin sen uyma ona.

En yakın düşmanın, öfkendir senin.

Öfkeyle kalkanlar hep etmiş zarar.

Sonradan anlarsin, o neye yarar.

O zaman içini,pişmanlık sarar

  Bil büyük düşmanin,öfkendir senin.

                                                                                                              Halil  aktaş