Aktaş,ın yerine hoş geldiniz

RUHLARIMIZ GERIDE

Bir zamanlar Afrikada kayip bir sehri aramakta olan arkeolaglar,beraberlerindeki esya ve yukleri,hayvanlarin ve yerlilerin yardimi ile tasiyarak uzun bir yolculuga cikmislar.Kafile zor doga kosullarinda, balta girmemis ormanlarin icinde ilerliyerek,nehirleri caglayanlari, gecerek yolculuga gunlerce devam etmis.

Fakat gunlerden bir gun yerlilerin bir kismi birden durmuslar.Tasidiklari yukleri yere indirmisler ve hic konusmadan beklemeye baslamislar.Ulasmak istedikleri yere bir an once varmak isteyen batili arkeologlar bu duruma bir anlam veremeyip,zaman kaybettiklerini,bir an once yola devam etmek istediklerini anlatarakyerlilerin neden durduklarini ogrenmek istemisler.Fakat yerliler buyuk bir suskunliuk icinde sadece bekliyorlarmis.Bu anlamsiz durumu yerlilerin dilinden anlayan rehber,onlarla bir sure konustuktan sonar su sekilde ifade etmeye calismis;

“Cok hizli gidiyoruz.Ruhlarimiz geride kaliyor.”

“Hizla ve sonu bir turlu gelmiyecek hedeflere cilginca kosusturmak”ve kosustururken atrafitaki ayrintilari,manzaralari,mutluluklari,kisacasi hayata dair pek cok yasanasi seyleri guzellilikleri gorememek ve kacirmak…Yada yasanan yiginla drama,sacmaliga ve ilkellige seyirci kalmak,duyarsizca sadece bakip gecmek ve gitmek