Birinci ve de en onemli ders. Okuldaki ikinci ayimda,

 hocamiz test sorularini dagitti. Ben okulun en iyi

 ogrencilerinden biriydim. Son soruya kadar soluk almadan geldim ve

 orada cakildim kaldim. Son soru soyleydi:

  "Hergun okulu temizleyen hademe kadinin ilk adi

 nedir?.." Bu herhalde bir cesit saka olmaliydi. Kadini yerleri

 silerken hemen hergun goruyordum. Uzun boylu, siyah sacli bir kadindi.

 50'lerinde falan olmaliydi. Ama adini nerden bilecektim ki!..

 Son soruyu yanitsizbirakip kagidi teslim ettim. Sure biterken bir ogrenci,

  son sorunun testsonuclarina dahil olup olmadigini sordu. "Tabii dahil"

 dedi, 

 hocamiz.. "Isyasaminiz boyunca insanlarla karsilacaksiniz. Hepsi

 birbirinden

  farkli insanlar. Ama hepsi sizin ilginiz ve dikkatinizi hakkeden insanlar

 bunlar. Onlara sadece gulumsemeniz ve'Merhaba' demeniz gerekse

 bile.." Bu dersi hayatim boyunca unutmadim. O hademenin adini da..

 Dorothy idi.

  Ikinci onemli ders.. Yagmurda otostop!..

  Bir gece vakit geceyarisina dogru Alama otoyolunun kenarinda

  duran bir zenci kadin gordum. Bardaktan bosanirca yagan yagmura ragmen,

  bozulan arabasinin disinda duruyor ve dikkati cekmeye calisiyordu. Gecen

 her

  arabaya el salliyordu. Yaninda durdum. 60'li yillarda bir beyazin bir

  zenciye hem de Alabama'da yardima kalkismasi pek olagan seylerden

 degildi.

  Onu kente kadar goturdum. Bir taksi duragina biraktim.

  Ayrilirken ille de adresimi istedi Verdim. Bir hafta sonra  kapim

 calindi.

  Muazzam bir konsol televizyon indiriyordu adamlar. Bir de  not ekliydi,

 armaganda..

  "Gecen gece otoyolda bana yardiminiza tesekkur  ederim. O korkunc yagmur

 sadece,

  elbiselerimi degil, ruhumu da sirilsiklam  etmisti.Kendime guvenimi

 yitirmek uzereydim,

  siz cika geldiniz. Sizin sayenizde olmekte olan kocamin yataginin bas

 ucuna

 zamaninda ulasmayi basardim. Biraz sonra son nefesini verdi. Tanri bana

 yardim eden sizi ve baskalarina karsilik beklemeksizin yardim eden herkesi

 kutsasin!.. En iyi  dileklerimle, Bayan Nat King Cole.

  Ucuncu onemli ders.. Size hizmet edenleri hep hatirlayin..

  Bir pastanin uc otuz paraya satildigi gunlerde 10 yasinda bir

  cocuk pastaneye girdi. Garson kiz hemen kostu.. Cocuk  sordu: "Cukulatali

 pasta kac para?..

  " "50 cent!.."

 Cocuk cebinden cikardigi  bozuklari saydi. Bir daha sordu: "Peki dondurma

 ne

 kadar.." "35 cent" dedi garson kiz sabirsizlikla..Dukkanda yiginla musteri

 vardi ve kiz hepsine tek basina kosusturuyordu.Bu cocukla daha ne kadar

 vakit

 gecirebilirdi ki.. 

 Cocuk parasini bir daha saydi ve "Bir dondurma alabilir miyim lutfen"

 dedi. Kiz

  dondurmayi getirdi. Fisi tabagin kenarina koydu ve oteki masaya kostu.

  Cocuk dondurmasini bitirdi. Fisi kasaya odedi. Garson kiz masayi

 temizlemek

  uzere geldiginde,gozleri doldu birden. Masayi sanki akan yaslar

 temizleyecekti.

  Bos dondurma tabaginin yaninda cocugun biraktigi 15 centlik bahsis

 duruyordu.. 

  Dorduncu onemli ders.. Yolumuzdaki engeller..

  Eski zamanlarda bir kral, saraya gelen yolun uzerine

 kocaman bir kaya koydurmus, kendisi de pencereye oturmustu. Bakalim

 neler olacakti?. 

 Ulkenin en zengin tuccarlari, en guclu kervancilari,saray gorevlileri

 birer birer

 geldiler, sabahtan oglene kadar. Hepsi kayanin etrafindan dolasip saraya

 girdiler. 

 Pek cogu krali yuksek sesle elestirdi. Halkindan bu kadar vergi aliyor,

 ama

  yollari temiz tutamiyordu. Sonunda bir koylu cikageldi. Saraya meyve ve

  sebze getiriyordu.Sirtindaki kufeyi yere indirdi, iki eli ile kayaya

sarildi ve

  ikina sikina itmeye basladi. Sonunda kan ter icinde kaldi ama,

  kayayi da yolun kenarina cekti. Tam kufesini yeniden sirtina almak

 uzereydi

  ki, kayanin eski yerinde bir kesenin durdugunu gordu.Acti.. Kese altin

 doluydu. 

 Bir de kralin notu vardi icinde.. "Bu altinlar kayayi yoldan ceken kisiye

 aittir"

  diyordu kral. Koylu, bugun dahi pek cogumuzun farkinda olmadigi bir

  ders almisti. "Her engel, yasam kosullarinizi daha iyilestirecek bir

 firsattir..

  Besinci onemli ders.. Onemli olan vermektir..

  Yillar once hastanede calisirken, agir hasta bir kiz getirdiler. Tek

 yasam

  sansi bes yasindaki kardesinden acil kan nakli idi.Kucuk oglan ayni

 hastaliktan

  mucizevi sekilde kurtulmus ve kaninda o hastaligin mikroplarini yok eden

  bagisiklik olusmustu. Doktor durumu bes yasindaki oglana anlatti ve

  ablasina kan verip vermeyecegini sordu. Kucuk cocuk bir an duraksadi.

 Sonra

  derin bir nefes aldi ve "Eger kurtulacaksa, veririm kanimi" dedi. Kan

 nakli

  ilerlerken sordu: "Ne zaman ölecegim?"

  Gülücükler yüzünüzden hiç eksik olmasin.