Küçük kız, hüzünlü bir yabancıya gülümsedi. Bu gülümseme adamın
kendisini daha iyi hissetmesine sebep oldu. Bu hava içinde yakın
geçmişte kendisine yardım eden bir dosta teşekür etmediğini
hatırladı. Hemen not yazdı, yolladı.
Arkadaşı bu teşekürden o kadar keyiflendi ki, her öğlen yemek yediği
lokantada garson kıza yüklü bir bahşiş bıraktı.
Garson kız ilk defa böyle bir bahşiş alıyordu. Akşam eve giderken,
kazandığı paranın bir kısmını her zaman köşe başında oturan fakir
adamın şapkasına bıraktı.
Adam öyle ama öyle minnetar oldu ki... İki gündür boğazından aşağıya
bir lokma geçmemişti. Karnını doyurduktan sonra, bir apartman
bodrumundaki tek göz odasının yolunu ıslık çalarak tuttu. Öyle
neşeliydi ki, bir saçak altında titreyen köpek yavrusunu kuçağına
Küçük köpek gecenin soğuğundan kurtulduğu için mutluydu. Sıçak odada
bir o yana bir bu yana koşturup durdu.
Gece yarısından sonra apartmanı dumanlar sardı. Bir yangın
başlıyordu. Dumanı koklayan köpek öyle bir havlamaya başladı ki, önce
fakir adam uyandı, sonra bütün apartman halkı...
Anneler babalar dumandan boğulmak üzere olan yavrularını kucaklayıp,
Bütün bunların hepsi, ama hepsi beş kuruşluk bir maliyeti bile
olmayan bir tebessümün sonucuydu.
Yaziyi bize mektupla gonderen AYSE AYDIN’a tesekkurler
