BUYU DUKKANI

 Uzak diyarlardan birinde bir FClkede, yemyesil tepelerin

  arasinda, kisin bembeyaz bir kar ortusu ile, baharda

  rengarenk kir cicekleri ile kaplanan bir vadi vardi.

  Ortasindan kucuk bir irmagin gectigi bu vadi "Buyulu

  Vadi" olarak anilirdi. Ona bu adi veren ise, vadideki

  ilginc bir dukkan ile, bu dukkanda yasananlardi. Unu

  ulkenin dort bir yanina yayilmis olan dukkanin

  adi "Buyu Dukkani" idi.

  Her yerde oldugu gibi bu dukkanda da almak istediginiz

  seyin bir bedeli vardi. Bu bedelin ne olacagi, dukkan sahibiyle

  yaptiginiz pazarlik sonucunda ortaya cikardi. Ancak, Buyu

 dukkani'nda maddi bedellerin hic bir hukmu yoktu. Bazi musteriler birseye

 sahip olmak icin denebilecek tek bedelin para olabilecegi dusuncesiyle,

 cepleri kabarik gelirlerdi. Oysa burada yapilan pazarliklar,

 gunluk yasamdakilerden biraz farkli olur ve pek cok musteriyi

  sasirtirdi.

  Kis mevsiminin bu soguk gununde epeyce usumus,yorgun dusmus olmaliydi.

 Kapinin onune gelinceye kadar,gozlerini hic ayirmadan izledi onu. Iyice

 kulak

 kabartti. Uc basamakla cikilan, ahsap zeminli verandadaki ayakseslerini

  ve onlara eslik eden gicirtiyi duymaktan cok hoslanirdi. Bekledigi

  kisinin ayak sesleri ikinci basamakta kesildi. Musteri calmadan,

 kapiyi acmamayi prensip edinmisti yasli adam.

 Cunku, hemen herkes o kapinin onunde durup, bir kez

 daha dusunurdu. Kapiyi calmaktan vazgecip donenler, az da olsa

 olmustu ..

  O gun de ayni seyi yapti. Sonunda kapi calindi.

>

  "Ununuzu duyunca cok uzaklardan kalkip geldim buraya... Istedigim

 seyi, bir tek sizin dukkaninizda bulabilecegimi soylediler. Karsiliginda

 ne isterseniz vermeye hazirim."

  "Istediginiz seyin ne oldugunu ogrenebilir miyim ?"

  "Bakin, ben elli bes yasindayim. Yani yolun yarisini

  geceli cok oldu. Soylemeye dilim varmiyor ama yolun sonuna

 yaklastim galiba. Bu gercege tahammulum yok. Ben bugune

  kadarki hayatimi geri istiyorum. Mumkun mu ?"

 "Elbette mumkun. Biliyorsunuz, dukkanimda her sey

 mevcut. Ancak tam olarak ne istediginizi anlayabilmem icin, bana

 geri istediginiz hayatinizi biraz anlatabilir misiniz?"

  Dukkan sahibinin sordugu soru, musteriyi ic dunyasina

  dondurmustu. Gozunun onunden gecen sahnelerin kendi yasamina ait

  oldugunu kabul etmek icin kendini zorluyordu. Butun goruntuler,

 bir kargasa ve telas icinde birbirlerine karisarak gecip gittiler ve

 geride yalnizca

  issiz bir huzun biraktilar ..

  Huznunun yuzune yansimasina engel olamayan musteri, yasli

 saticinin sorusu karsisinda ancak sunlari soyleyebildi:

 "Gecmis yasamimda bircok hata yaptim. Bunlar icin pismanlik

  duyuyorum...

 Yanlis kararlar verdim, kayiplara ugradim. Zamani hovardaca

  harcadim.

 Bir gun bir de baktim ki, hayat yanimdan gecip gidiyor.

 Panige kapildim ve bir care aramaya basladim. Dostlarimla

 konusmayi denedim.

  Beni teselli edip derdimi unutturmaya calisanlar da oldu, yardim

 etmeye calisanlar da.

  Ama hicbiri kar etmedi. Kendimi cok mutsuz hissediyordum.

  Derken,bir gun birisi bana sizden ve Buyu Dukkani'ndan soz etti. Bunu

 duyar

 duymaz sanki icimde bir isik yandi. Buyuk bir umutla hemen yollara dusup

 size geldim. Kendimi cok caresiz hissediyorum. Lutfen elli bes yilimi

 bana geri verin."

  "Yani, siz pismanlik duydugunuz hayatinizi yeniden yasamak mi

 istiyorsunuz?"

  "Elbette hayir. Soylemek istedigim bu degil. Ben yalnizca

 kaybettigim yillarimi geri istiyorum. Eger bir sansim daha olursa ayni

 hatalari tekrarlamayacagim."

  "Herhalde bunu cok istiyorsunuz."

  "Evet, hem de her seyimi verecek kadar."

 "Peki, benim size verecegim elli bes yilin karsiliginda siz bana

ne verebilirsiniz?"

  "Ne isterseniz?"

  "Sanki bunun icin herseyden vazgecmeye hazir gibisiniz."

  "Hic kuskunuz olmasin. Su anda sahip oldugum herseyden

  vazgecebilirim. Yeter ki geride biraktigim yillarimi bana geri

 verin."

  Yasli adam, ellerini sakallarinda dolastirirken,kendini sallanan

  koltugunun devinimlerine birakmisti. Bir sure dusundu.

 Musterisinin, sabirsizlikla, pazarligin bitmesini beklediginden emindi.

 Buyu

 dukkanina gelen kisiler, genellikle bir an once istediklerini alip gitmek

icin acele ederlerdi. Bu nedenle, yasli adam,pazarligin basindaki

 dusunce yolculuklarinda yalniz kalirdi. Su anda da, sessizligin yalnizca

 kendi isine yaradigini biliyordu. Koltugu ile birlikte one dogru

 egilerek musterisinin gozlerinin icine bakti ve agir agir konusmaya

basladi

  "Beyefendi, her ne kadar siz elli bes yil karsiliginda bana

 herseyinizi vermeye hazir olsaniz da, ben sizden bir tek sey isteyecegim."

 "Dileyin benden ne dilerseniz."

 "Belleginizi..."

  "Anlamadim?"

 "Belleginizi dedim...Elli bes yilin yasantisini icinde barindiran

  belleginizi istiyorum."

 "Ah evet anladim. Ilginc bir bedel... Kabul ediyorum.Tamam alin

  bellegimi."

 "Emin misiniz?"

  "Neden olmayayim? Elli bes yil kazanacagim."

  "Belleginizi, icindeki her seyle birlikte bu dukkanda birakip

 gideceksiniz. Elli bes yilin tek bir anini hatirlamayacaksiniz.

 Buraya neden geldiginizi bile ..."

  "Daha iyi ya! Her seye yeniden baslayacagim. Zaten

  gecmisi hatirlamak istemiyorum ki!"

  "O halde, korkarim elli bes yil sonra buraya tekrar

  gelirsiniz. Tabii o zaman benim yerime,bir baskasi size yardimci

 olur..."

  "Hayir hayir... Emin olun ki, su dakika bellegimi size birakip elli

 bes yilimi geri alacagim ve dukkaninizi, bir daha donmemek uzere terk

 edecegim. Ve yine soz veriyorum, su ana kadar yaptigim hatalarin

 hic birini tekrar etmeyecegim."

  "Isterseniz baska sozler vermeyin. Cunku, az sonra,

  belleginizle birlikte butun hepsini burada birakip gideceksiniz."

  Yasli adamin son sozleri, musterinin duraklamasina

  neden olmustu. Bu sozlerin anlamini kavrayabilmek icin birkac

 saniye dusunmek zorunda kaldi.

 "Nasil yani? Buradan ciktigimda hicbir sey hatirlamayacak

 miyim? Sizinle konustuklarimizi bile, oyle mi?"

...................................

 "Yani hicbir seyi mi ? Buraya neden geldigimi, sizin kim

 oldugunuzu ve  hatta...!"

  "Ne yazik ki!"

  Yasli adam, su anda pazarligin sonuna geldiklerini hissediyordu.

  Karsisinda oturan musterinin yuzunde gordugu aydinlanma, pazarlik

  sahnelerinin en hoslandigi goruntusuydu. Son sozleri musterisinin

  soylemesini istedigi icin bir sure sessiz kaldi ve bekledi.

  Bu seferki sessizligin, musterisinin isine  yaradigindan emindi. Onun

 aydinlanan

  yuzunun ortasinda parlayan gozbebekleri, yasli satici

 icin, sessizligin icinden cikacak sesli bir coskunun habercisi gibiydi ..

  Gercekten de, konusmaya baslayan musterisi onu

 yaniltmadi:

 "Sanirim ne demek istediginizi simdi anliyorum. Eger ellibes yilin

 bedeli bu ise, pes ediyorum. Bellegimden vazgecemem. Bu neye

 benziyor biliyor musunuz? Bir kadinin, cok istedigi bir tokayi, saclari

 karsiliginda satin almasina... Cok ilginc bir insansiniz.

 bana,Buyu Dukkani'ndan almak istedigimden cok farkli bir seyle cikacagimi

 soylemislerdi de inanmamistim. Ben, bugune kadar ki yasamimi

  almak icin gelmistim, ancak bugunden sonraki yasamimi alip gidiyorum.

 Size tesekkur ederim."

  "Bir sey degil. Guzel bir pazarlikti. Hosca kalin."

  Yasli adam, musterisini gozden kaybolana dek gulumseyerek

 izlerken, aklindan Santayana'nin bir sozu geciyordu:

>

 "Gecmisi hatirlamayanlar, onu bir kez daha yasamak

 zorunda kalirlar."