HAYAT AKIP GIDERKEN

 Siz siz olun, bugün aklinizdan geçen güzellikleri asla yarina

 birakmayin..

 Ne yapacaksaniz, hemen, ama hemen simdi yapin... Çiçek mi

 sulayacak

 sulayin... Kitap mi okuyacaksiniz, okuyun... Sinemada çok

 begendiginiz

 bir film mi var, hemen gidin seyredin... Sevgilinizi öpmek mi

 istiyorsunuz, hemen öpün... Bir yakininizi aramak mi istiyorsunuz ?

 Sarilin

 telofona ve hemen arayin... Yiyin, için, sarki söyleyin, dans

 edin...

 Ama, ne yapacaksaniz hemen yapin... Çünkü siz bugün bugünü

 yasiyorsunuz..

> 

 Ve yarini da yasayacaginiza dair hiç bir kontratiniz yok..

 Geçtigimiz gün

 bir mezarlik ziyaretine gitmistim... Orada, aramizdan zamanli veya

 zamansiz

 ayrilan 7'den

 70'e çok sayida insan sessizce yatiyordu... Orada yatanlar sadece

 bedenler degildi..

 Ertelenmis umutlardi... Söylenmemis sözlerdi...

> 

 Evet, evet...

 Kimbilir onlar hayata veda ettikleri sirada neleri yarim

 birakmislardi ?

 Kimisi; "Tamam, onu kirdim, ama nasilsa yarin gönlünü alirim"

 diyordu...

 Kimisi; "Adam sen de, bu konsere bir dahaki sefere giderim"

 demisti...

 Kimisi de "Tatile haftaya çikarim, hele su isi de halledeyim" diye

 düsünüyordu... Ve onlarin hiçbiri, düsündüklerini yapamadi... Belki

 bir

 küçük çocuk babasindan gelecek bisikleti bekliyordu... Adamsa "Bu

 aksam

 yorgunum, yarin alir giderim" diye düsünmüstü... Ve o çocuk

 bisiklete

 binemedi... Belki genç bir koca, sabah üzdügü esine, aksam bir demet

 çiçek götürecekti... Ama kendini isine kaptirdi ve unuttu... Ve o

 kadin, o

 çiçekleri koklayamadi... Belki de genç bir kadin, kocasina "seni

 seviyorum"

 diyecekti... Ama üsendi, bir sonraki güne birakti... Ve o koca,

 esinden bu

 sözü duyamadi...

> 

 Itiraf etmeliyiz ki bizler ; belki iyi, belki kötü, ama çok yanlis

 yasiyoruz... Hepimizin hayati, yarinlara birakilmis islerle,

 ertelenmis

 umutlarla dolu...

> 

 Çalisiyoruz, çalisiyoruz...

 Hayatin tüm güzel renklerini ellerimizle itiyoruz... Ve de, sanki

 tüm

 yarinlar bizimmis gibi, hayaller kurup duruyoruz... Sevinçleri,