|
Hüzün ve Mor
Yine akşam oldu bak .
Simsiyah karanlık çöküyor şehre.
Gece siyah içim mavi ile karışık
Kırmızı…
İçimde bir boşluk …
Yalnızlığın rengi mor.
Yanıyor içimde anlamsız bir kor.
Yalnızlık ne demek şimdi bana sor….
S. Aydin Ağostos2001
Anne;
Kutsaldır Anamın bastığı toprak
Anamsız…
Denizler susuz ve çorak
Yanında her mevsim
Ilık bir bahar…
Ne olur gitme hiç
Hep yanımda kal…
S.Aydin 11Mayıs2002
Hüzün;
Sonbahar esti köye,
Yapraklar iniyor yerlere
Ağaçlarda tek tek sarılık
Bak yine diyor geldi ayrılık…
İçimi kaplıyor yine yalnızlık
Yürüyorum dalların arasında
Düşmemek için sarılıyorum ağaca
Altın sarısı yapraklarda kayboluyor ellerim.
Ne güzel bak! Sarının her tonu turuncu bile
Ayağıma sürünen yapraklar,
Çığlık çığlığa ,can çekişen hışırtılarını
duyuyorum.
Sürükleniyor,yığılıyor,kararıyor.
İşte kaçınılmaz son…
Çürüyor , kayboluyor, yok oluyor.
Ne önceki rengi kaldı yaprakta,
Ne yeşillik kaldı kara toprakta.
Soldu yeşil sarı da yok yaprakta.
Ölüm gelir bizleri de çürütür elbet kara toprakta.
S.Aydin Kasım2001
Bilsem ki
Artık bakmayacağım imrenerek
güzel havaya
Artık görmeyeceğim kavak ağacının
Soyunup giyindiğini
Her bahar el sallamayacak
Gelinliğiyle erik ağacı
Camdan sabahları giren güneş
Kamaştırmayacak gözümü
Ben her an hayatın bana yaşattığı sancıyı
duymayacağım içimde
Babamın hakaretleri çınlamayacak
kulaklarımda
Hayatın boşluğunu duymayacak…
Sevgisiz mutsuz umutsuz
yaşamayacağım…
Kaderime küsüp
her akşam,
Yalnızlığımla kalabalıkta koşmayacağım.
Her sabah bir umutla uyanıp
Akşama hüsrana uğramayacağım.
Bilsem ki sen affedersin …
Hiç yaşamayacağım.
Tanrım…
S.Aydin
|
