yukarki renlerden sayfayi renklendirin
 

    NewYork'ta yasiyordu.Ona kendini tanitan bir mektup yazdi ve yazismayi teklif etti. Bir  sonraki gün II. Dünya Savasina katilmak için denize açilmisti.Sonraki bir yil ve bir ay boyunca her ikisi de posta  yoluyla birbirlerini daha iyi tanidilar.Her bir mektup, verimli bir tarlaya atilan tohum gibi, kalplerinde bir ask dogurdu. Blanchard bir resim göndermesini rica  etti, fakat o göndermeyi reddetti. Eger gerçekten kendisi ile ilgileniyorsa, neye benzediginin önemli olmayacagini  düsünmüstü. Avrupa'dan dönme vakti geldiginde, ilk bulusmalarini kararlastirdilar: 

New York Ana terminali saat:  19:00. "Beni üzerimdeki gülden taniyacaksin."diye yazmisti kiz.  Böylece saat 19:00'da kalbini sevdigi fakat yüzünü  görmedigi kizi ariyordu.Size Mr. Blanchard 'in agzindan  neler oldugunu yaziyorum: Genç bir bayan bana dogru  geliyordu. Ince ve uzun boyluydu. Sari saçlari mükemmel kulaklarinin arkasindan dalgalar halinde sirtina uzaniyordu. Gözleri çiçekler gibi maviydi.   Dudaklarinin ve çenesinin narin bir sertligi vardi ve soluk yesil elbisesi içersinde canlanan ilkbahar gibiydi.Gül  tasimasi gerektigini unutarak ona dogru hamle yaptim.   Hareket ettigimde, dudaklarinda küçük kiskirtici bir gülümse belirdi ve "Benimle mi geliyorsun,  denizci?"diye mirildandi. Tamamen iradem disinda ona dogru  bir adim daha attim ve o zaman Hollis Maynell'i gördüm. Tam olarak kizin arkasinda duruyordu. Kirk yasini geçmis, gri  saçlarini yipranmis bir sapka altina saklamis bir  kadindi. Sismandi ve kalin bilekli ayaklari alçak topuklu ayakkabilarin içine zor girmisti. Yesil  elbiseli kiz hizli bir sekilde uzaklasiyordu.

Kendimi ikiye bölünmüs gibi hissettim. Onu takip etme  arzum çok güçlüydü ve ayni zamanda ruhu benimle arkadaslik etmis ve  destek vermis kadina karsi duydugum özlem de çok derindi. Ve orada duruyordu. Onun soluk, sisman surati  kibar ve duyguluydu. Gri gözleri sicak ve pariltiliydi. Tereddüt  etmedim. Parmaklarim onu bana tanitan  küçük, mavi eski kitabi sikiyordu. Bu ask olamazdi, ama özel  bir sey olabilirdi. Belki asktan daha  güzel bir sey, mükemmel bir arkadaslik olmaliydi bu. Duydugum hayal kirikliginin sesimi bogmasina ragmen, omuzlarimi kaldirip, onu selamladim ve kitabi uzattim. "Ben  Lieutenant John Blanchard, ve siz de Miss. Maynell olmalisiniz. Benimle bulusabildiginize çok sevindim. Sizi yemege  davet edebilir miyim?" Kadinin surati toleransli bir  gülümse ile genisledi. " Bunun ne oldugunu bilmiyorum,  oglum." Diye cevap verdi. "fakat demin yanindan geçen yesil giysili  kadin, bu gülü yakama takmam için israr etti. Ve eger beni yemege davet edecek olursan, caddenin karsisindaki büyük restaurantta seni bekliyor olacagini  söyledi. Bunun bir çesit test oldugunu da söyledi"   Anlamak zor degil ve Miss. Maynell'in zekasina hayranim. Kalbin gerçek degeri çekici olmayana verdigi cevap ile anlasilir. "Bana kimi sevdigini söyle, sana kim oldugunu  söyleyecegim." Diyor Houssaye. Bunu 3  kisiye gönderirseniz, tüm gününüz bol sansli olacak. 8 kisiye   gönderirseniz, bütün bir hafta boyunca bol sansli olacaksiniz. 11  yada daha fazla kisiye gönderirseniz, çok   çok uzun bir zaman gerçek aski taniyacaksiniz. 20 yada daha fazla  kisiye gönderirseniz gerçek askinizla  evlenip ebediyen mutlu olacaksiniz. Eger bunu kimseye   göndermezsiniz, 5 yil boyunca kötü sans sizinle  olacak.