|
|
||
|
|
||
|
|
|
KUCUK ITFAIYECI |
||
| Anne,
alti yasindaki losemiyle savasan ogluna bakarken
dalip gitmisti. Kalbi, aci icinde olmasina
ragmen, kararlilik duygusunun da i etkisini i
hissediyordu. Her ebeveyn gibi o da
oglunun buyumesini ve umutlarini gerceklestirmesini istemisti.
Ama bu, artik mumkun degildi. Loseminin buna firsat
tanimasi olasi degildi.
Oysa o oglunun g hayallerini g gerceklestirmesini
istiyordu. "Bob! Buyuyunce ne olmak
istedigini hic dÃusudun mu? Hayatinda neler olmasini diledigin
ve hayal ettigin oldu mu?" diye sordu.
- "Annecigim, ben buyuyunce hep itfaiyeci olmak istedim". Anne gulumsedi u ve.. ''Dilegini gerceklestirebilecek miyiz bir bakalim'' dedi. Daha sonra, Arizona'daki itfaiye mudurlugune gitti ve orada yuregi en az Arizona kadar buyuk itfaiyeciler ile tanisti. Ona oglunun son isteginden soz etti ve oglunun itfaiye arabasina binip sehirde kucuk bir tur atmasini mumkun olup olmadigini sordu. - ''Bundan daha iyisini de yapabiliriz. Eger oglunuzu carsamba sabahi saat yedide hazir ederseniz, onu o gun seref konugu yapar, itfaiyeci kimligine burundururuz. Bizimle itfaiye mudurlugune gelir, bizimle yemek yer, yangin sondurmeye gelir. Hatta bize olculerini verirsen, ona uzerinde Arizona itfaiyecilerinin sari renk uzerine islenmis ambleminin oldugu gercek bir itfaiyeci kostumu diktirir, lastik botlari ismarlariz. Hepsi i Arizona'da uretiliyor.'' u uc gun sonra, itfaiyeci Bob'u aldi, ona elbisesini giydirdi ve hasta yatagindan itfaiye arabasina kadar eslik etti. Bob, itfaiye arabasina kuruldu ve mudurluge dogru yol almaya basladi. Kendini cok mutlu hissediyordu. O gun Arizona'da tam uc yangin ihbari olmustu. Degisik itfaiye arabalarina, hatta itfaiye Mudurlugunun ozel arabasina da binmisti.Yerel televizyonlar da onu izleyip, cekmislerdi. Hayallerinin gercek olmasi, gosterilen sevgi ve ilgi, Bob'u o kadar etkilemisti ki, doktorlarin soylediginden tam uc ay daha fazla yasamisti. Bir gece butun yasam belirtileri dramatik bir sekilde yok olmaya baslayinca, hic kimsenin yalniz olmemesi gerektgine inanan bashemsire, aile bireylerini hastaneye cagirdi Daha sonra Bob'un itfaiyede gecirdigi gunu hatirladi ve itfaiye mudurlugune telefon acip Bob'un bu dunyaya veda ederken yaninda, ozel kiyafetleri icinde bir itfaiyecinin bulundurulmasinin mumkun olup olamayacagini sordu. Itfaiye Muduru - ''Bundan daha iyisini de yapabiliriz. Bes dakika icinde oradayiz. Bana bir iyilik yapar misiniz? Sirenlerin caldigini duydugunuzda, yangin olmadiginin anonsunu yaptirabilir misiniz? Sadece itfaiyecilerin onemli bir meslektaslarini ziyarete geldiklerini soyleyiniz ve lutfen onun odasinin penceresini aciniz'' diye yanitladi. Yaklasikk bes dakika sonra hastaneye cengel ve merdiven tasiyan kamyonet ulasti. Merdiveni acti ve Bob'un 3.kattaki odasina dogru yaklasti. Tam ondort itfaiyeci Bob'un odasina tirmandilar. Annesinin i izniyle i onu kucakladilar ve ona onu ne kadar sevdiklerini soylediler. olumle pencelesen Bob itfaiye memurune bakti > ve; - ''Efendim ben simdi gercekten itfaiyeci miyim?'' diye sordu. - ''Bundan suphen mi var Bob?'' diye yanitladi mudur. Bu kelimelerden sonra Bob gulumsedi ve gozlerini sonsuza dek kapatti. Belki unuttunuz, belki hatirlamiyorsunuz, belki de cok duygusuz, cok kati oldunuz; ama bilin ki "HAYAT, SEVGI VE UMUT SACMAKTIR." Eger bunu okuyunca gozleriniz dolmuyorsa sizin icin yapilacak bir > sey > > kalmamis demektir.. Yok eger doluyorsa o zaman sevdiklerinizin kiymetini bilin ve gercek sevginizi ortaya koyun.. |
||
|
Bu sitenin son güncelleştirilme tarihi 22/01/08 |
Copyright © 2000-2007 Halilaktas.com -- Bütün Hakları saklıdır